از اولین ساعات انتشار عکسهای خرابه های مجتمع های مسکونی مهر درر مناظق زلزله زده غرب کشور در سایت ها و فضای مجازی کسانی با سیاسی کردن این موضوع از مقام انتقاد برخواسته اند و انتشار دهندگان این تصاویر را شارلاتانیسم سیاسی نام نهاده اند.

عصر: حادثه خبر نمی کند و صد افسوس که بلایی طبیعی چون زلزله نیز هیچ خبر نمی کند. در هر ساعتی از شبانه روز که باشد بی مهابا می آید و همه چیز را نابود می کند. پیرو جوان و زن و کودک نیز نمی شناسد. ویران می کند و می رود. آنوقت یک مشت خاک می ماند برای کسانی که عزیزانشان را از دست داده اند که با دلی خونین از میانه خرابه های خانه هایشان چنگ زده و بر سرشان بریزند و آه و فغان سر دهند.
سرزمین ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی و قرارگرفتن بر روی کمربند جهانی زلزله در طول تاریخ همواره زمین لرزه‌های بزرگ و خسارت باری را شاهد بوده است. چنانچه در قرن حاضر نیز زلزله یکی از دغدغه‌های مردمان و دولت‌های این سرزمین است.
و اما شب گذشته برسرزمین ایران چه گذشت ؟ از آن شبهای تلخ و فراموش ناشدنی برای کشور عزیزمان بود حدود ساعت ۲۱ و ۴۸ دقیقه زمین لرزه ای به قدرت هفت و سه دهم ریشتر که کانون آن در کشور عراق بود استان کرمانشاه را به لرزه در آورد و خسارات مالی و جانی فراوانی بر جا گذاشت.
بنا بر اعلام مسئولان مربوطه آمار کشته شده ها در استان کرمانشاه ۳۷۲ نفر رسید، بیش از ۶۰۰۰ نفر هم تاکنون زخمی شده اند که هر ثانیه بر این تعداد افزوده می شوند.
این گزارش حاکی است ،شهرستان های سرپل ذهاب، قصرشیرین ، ثلاث باباجانی و ازگله بیشترین تلفات را داشته اند.
با دقت و تیزبینی اخبار زلزله را پیگیری میکنی و یک یک خبرهای تلخ را با تاسف میخوانی. اما در این میان عکسهایی بیشتر از همه آزرده ات می کند. مجتمع های مسکونی که باخاک یکسان شده اند. گویی که بمبی پرقدرت به آنها اصابت کرده باشد وجالب اینکه در محله ای تعدادی از مجتمع های مسکونی سالم و سرپا مانده است، اما مجتمع هایی یکرنگ و یکدست دیگر در چند قدم آن طرفتر با خاک یکسان شده است. با اندکی تامل دستگیرت می شود که اینها مجتمع های مسکونی مهر هستند.
“مسکن مهر” که از طرح های دوران هشت ساله دولت محمود احمدی نژاد است، طرحی است که یک دهه از آغاز آن نگذشته و قاعدتا می بایست ساختمان ها و مجتمع های آن دستکم به لحاظ سازه و مقاومت امن باشند، اما تصاویر نشان می دهد این ساختمان ها نیز همچون بسیاری از ساختمان های فرسوده و قدیمی از زلزله جان سالم به در نبرده و فروریخته اند.
حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی در فروردین سال گذشته در دیدار مدیران بنیاد مسکن انقلاب اسلامی گفته بود: در طرح مسکن مهر تامین هیچ کدام از نیازمندی‌های اساسی مسکن از جمله امنیت، بهداشت، مراکز تربیتی، مدرسه و حتی آب و برق و گاز لحاظ نشده بود و این معضلی اساسی بود.
شاید بسیاری از کسانی که از سیاست های دولت نهم دفاع میکنند این سخنان روحانی را برنتابند. اما پس از زلزله کرمانشاه باید با دیدی بازتر به به این امر نگاه کنند. چگونه ممکن است مجتمع هایی مسکونی که حتی یک دهه از ساخت ان نگذشته است با زمین لرزه ای به قدرت هفت و سه دهم ریشتری چنین ویران گردد و آنوقت ساختمان های شخصی ساز که چه بسا عمرشان از مجتمع های مسکونی مهر بیشتر نیز می باشد حتی شیشه های آن نیز فرو نریخته باشد.
روی سخن ما با کسانیست که در هر شغل و مقامی دستی بر ساخت وساز این مجتمع ها در مناطق زلزله زده غرب کشور داشته اند. آنها چه بسا بهتر می دانند چه نوع مصالح کم دوام و یا چه نظارت های ناکارآمدی را انجام داده اند که نتیجه کار آنها شده است سرپناههایی بی بنیان که با لرزشی آنچنانی بر سر ساکنانش فرو ریخته است.
از اولین ساعات انتشار عکسهای خرابه های مجتمع های مسکونی مهر در مناظق زلزله زده غرب کشور در سایت ها و فضای مجازی کسانی با سیاسی کردن این موضوع از مقام انتقاد برخواسته اند و انتشار دهندگان این تصاویر را شارلاتانیسم سیاسی نام نهاده اند.
اما ای کاش این اشخاص کلاهشان را قاضی کنند و اندکی خود را جای مادر پدر خواهر و برادری بگذارند که جگرگوشه اشان در زیر این آوارها اسیرخاک شده اند. آیا عزیز خودتان نیز سقف خانه اش بر سرش می ریخت و خاک و سیمان و کلوخ راه نفسش را میگرفت اینگونه دم از سیاست می زدید. حرف حق زدن جناح سیاسی نمی شناسد . قدر جان همنوع دانستن اصولگرا و اصلاح طلب نمی شناسد. اگر در کشورهای غربی چنین اتفاقی می افتاد چه بسا طراحان این ساختمانها، پیمانکاران و تمامی افراد ذیربط در این مجموعه به پای میز محاکمه کشیده می شدند. حال شما یک انتقاد کوچک را نیز نمی توانید تحمل کنید.