آلودگی هوای تبریز بحرانی همگانی

دسته: آذربایجان شرقی , اجتماعی , یادداشت
بدون دیدگاه
چهارشنبه - ۲۹ آذر ۱۳۹۶
آلودگی هوای تبریز بحرانی همگانی

چند صباحی است که شهرمان خوب نفس نمی کشد شهری که روزگاری باغ شهر ایران شناخته می شد ولی اکنون بخاطر جبر زندگی شهری و ساخت و سازهای غیر استاندارد و غیر مسوولانه تبدیل به شهر سازه های خشن و بی در و پیکر شده است، هوای شهرمان مرحله خطر و هشدار را رد کرده و به مرحله بحران قدم گذاشته است.

چند صباحی است که شهرمان خوب نفس نمی کشد شهری که روزگاری باغ شهر ایران شناخته می شد ولی اکنون بخاطر جبر زندگی شهری و ساخت و سازهای غیر استاندارد و غیر مسوولانه تبدیل به شهر سازه های خشن و بی در و پیکر شده است، هوای شهرمان مرحله خطر و هشدار را رد کرده و به مرحله بحران قدم گذاشته است. وجود آلایندهای صنعتی در حومه شهر و کارخانه ها و کارگاه های بیشمار بیخ شهرمان روز به روز ریه های این شهر را سیاه تر و نحیف تر کرده است، وجود خودروهایی که تعدادشان بیش از ظرفیت فضای لازم است و عدم کنترل مناسب کیفیت فنی آنها مسئله آلودگی هوا را تشدید میکند.

ناوگان عمومی فرسوده و عدم راه اندازی حمل نقل های پاک مثل مترو باعث شده تا ترافیک شدید در اکثر محورهای شهر تبریز حاکم شود، در این بین فرهنگ عدم استفاده از وسایل نقلیه عمومی و مسوولیت ناپذیری شهروندان و جولان خوردهای تک سرنشین و کارکردهای ترافیک آفرین این شهروندان آلودگی هوا تبریز را به مرز بحران رسانده است.

از نظر جغرافیایی هم محصور بودن شهر تبریز بین کوه های اطراف، گردش هوای سرد و گرم را مختل کرده و همچنین خشک شدن دریاچه اورمیه و افزایش ریزگردهای مهاجر در این شهر منجر به افزایش تعداد روزهای آلوده نسبت به سالیان قبل شده است.
اکنون این سوال به خاطر میرسد که چه باید کرد؟ آیا میتوان با تعطیل کردن مدارس و ادرات مشکل را حل کرد؟ طبیعتا خود مسوولان محترم کمیته اضطرار هم به این مهم واقف هستند که تعطیل کردن شهر مسکن عذاب آوری هست که معایب آن بسیار بیشتر از مزایای آن است، به نظر میرسد که در کوتاه مدت برای رفع آلودگی هوا بایستی از طریق رسانه های جمعی یک فرهنگ سازی، مبنی بر استفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی صورت پذیرد، مترو تبریز برای این هدف در اولویت برنامه های عمرانی نهادهای مربوطه قرار گیرد، افزایش فضاهای سبز و جنگل کاری در حاشیه  شهر هم میتواند کمک حال شهرمان باشد همچنین لازم است که در صنایع آلاینده به هیچ وجه از سوخت مازوت و سوخت های مشابه آن استفاده نشود.

برای کاهش آلودگی هوای تبریز و ایجاد یک آب و هوای پایدار نیز میتوان صنایع حاشیه شهر را در صورت امکان انتقال داد، همچنین ارائه راهکاری که ریزگردهای دریاچه اورمیه را کنترل کند اعم از جنگل کاری، چمن کاری یا هر برنامه مبتنی بر خرد جمعی و علمی و عملی که بتواند در بلند مدت تاحدودی مسئله آلودگی هوای تبریز را رفع کرده و جامعه را از خطرات بی پایان آن رهایی بخشد.

نگارنده: شهروز اصغریان


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
کانال تلگرام پایگاه خبری عصر تبریز
دیدگاه ها
صرف نظر از پاسخگویی

سوال امنیتی *

آذربایجان شرقی
ایران
بین الملل