فوتبال تبریز در هفته های اخیر جنجال های بسیاری را به خود دید که بسیاری از این جنجال ها بی دلیل و بدون تفکر تنها و تنها اساس و پایه فوتبالی را نشانه گرفتند که نیاز است با دیدی فوتبالی به آن بنگریم اگر می خواهیم از آن لذت ببریم.

عصرتبریز، سعید عبدی: فوتبال در شهر تبریز جزو بزرگترین دغدغه های شهروندان به شمار می ‎رود. گرچه سال هاست از تب و تاب تراکتورِ مخوفِ تازه لیگ برتری شده می گذرد اما هنوز هم هستند عده زیادی که به قول مردم ترک زبان «فوتبال چورک می خورند!» چه بخواهیم و چه نخواهیم عده زیادی از مردم شهر تبریز عاشق فوتبال هستند اما تراکتورسازی را از خود فوتبال بیشتر دوست دارند. مقوله هواداری، مقوله ای است که هیچ منطق و قانونی نمی توان برایش قائل بود. میلیون ها جمله در طول دهه های اخیر در مورد فلسفه هواداری در قالب یادداشت ها و گزارش های بزرگ و کوچک به رشته تحریر در آمده اند. مقوله هواداری در فوتبال تبریز اما با هر کجای دنیا که فکرش را بکنیم متفاوت است. این تفاوت در ظاهر و باطن بسان یک صفحه شطرنج، نقاط سیاه و سفید بسیاری را در خود جای داده است. از سفیدهایش می توانیم به خلق حماسه های بزرگ در ورزشگاه یادگار امام اشاره کنیم؛ حماسه هایی که نقش اول و آخرش را هوادارانی ایفا کرده اند که برای تراکتورشان حاضرند قید هر چیزی را بزنند. سیاه هم کم ندارد این فلسفه منحصر به فرد که خوشبختانه یا متاسفانه در هفته های اخیر کالبد فوتبال شهر تبریز را در بر گرفته و قصد ترک منزلی را ندارد که بی دعوت واردش شده و صاحبخانه را به میهمان و میهمان را به صاحبخانه تبدیل کرده است.

یک تیر و سه سکانس!

هواداران تراکتورسازی تبریز پس از سال ها به آرزوی دیرینه خود رسیدند. تیم آنها اینک به بخش خصوصی واگذار شده و با مالکی فعالیت می کند که هواداران دوستش دارند. تی تی ها در سال های اخیر همواره یک خواسته ویژه داشتند و آن واگذاری تیم شان به بخش خصوصی بود. این اتفاق سرانجام رخ داد و تیم تراکتورسازی لیگ هجدهم را به عنوان یک تیم خصوصی آغاز کرد. سرخ پوشان تبریزی با یک پوست اندازی حسابی وارد رقابت های لیگ هجدهم شدند. بی شک برای تبدیل شدن به یک تیم آماده و مدعی باید به تراکتورِ توشاک زمان داد. آنها بسیاری از ستاره های قدیمی شان را دیگر در اختیار ندارند و با چهره های جدید و اکثرا جوان به دنبال رقم زدن تاریخی جدید و ماندگار هستند. شاگردان توشاک در گام اول به یک نتیجه مساوی مقابل نفت مسجد سلمیان رضایت دادند. تراکتورِ هفته اول همه آن تراکتوری نبود که در لیگ هجدهم خواهیم دید، چند چهره جدید دیگر به جکه تراکتوری ها اضافه خواهد شد و به نظر می رسد که در هفته های آتی شاهد نمایش بهتر و امیدوار کننده ای از این تیم محبوب باشیم.

این اتفاق به خودی خود اتفاقی بسیار میمون برای فوتبال آذربایجان به شمار می رود. در کنار اتفاق یاد شده اما یک سری مسائل خودنمایی می کنند که متاسفانه در دراز مدت می توانند اصل موضوع را نیز زیر سوال ببرند. مالک متمول باشگاه گسترش فولاد که سال گذشته مالکیت ماشین سازی را نیز بر عهده گرفت، در نقش ناجی فوتبال آذربایجان، این بار دست روی تراکتورسازی گذاشت تا کاری را انجام دهد که خیلی ها توان انجامش را نداشتند. کارنامه زنوزی در گسترش بی نقص بود؛ او این باشگاه را به حرفه ای ترین و موفق ترین باشگاه خصوصی کشور تبدیل کرد و اینک در تراکتور قصد ایجاد چنین مجموعه ای را دارد. خرید تراکتورسازی و ورود به مسائل گسترده و نامحدود آن، عملا زنوزی را از دو باشگاه دیگری که تحت تملکش قرار دارند غافل ساخت. تا این لحظه عواقب غلفت یاد شده را به خوبی می توانیم مشاهده کنیم. موازی با نزدیک شدن تراکتور به ساحل آرامش، شاهد غرق شدن هر چه بیشتر ماشین سازی و گسترش فولاد در باتلاق ناخاسته ای هستیم که نهایت آن جز حسرت و افسوس چیزی برای فوتبال آذربایجان نخواهد داشت. اینک وقت آن رسیده که برای جلوگیری از بحران، فوتبالی های تبریز بیش از همیشه باهم دوست باشند؛ این روزها، زمان مناسبی برای دعوا و جدل نیست.

وظیفه خطیر باشگاه تراکتورسازی در قبال هواداران در مقطع حساس فعلی

تراکتورسازی همان گونه که اشاره شد از هوادارانی بهره می برد که هیچ گاه تیم شان را تنها نگذاشته اند. شور و اشتیاق و کمیت این هواداران در سال های اخیر دچار افت و خیز شده اما هیچ گاه به صفر نرسیده است. آنها همواره در قامت یک هوادار پرشور موفق شده اند وجه تمایز خود نسبت به سایر هواداران را حفظ کنند. این دیوار مستحکم برای تراکتوری ها در داخل مجموعه باشگاه یک مزیت بزرگ به شمار می رود. سعی در استفاده نا به جا از قدرت هوادار موضوعی است که در طول سال های اخیر همواره برای تراکتوری ها دردسرساز شده است. از بازی با احساسات هواداران عاشق توسط بازیکنان تیم تا عوام فریبی مسئولین در جهت ایفای نقش قهرمانِ کاذب در تیم، مواردی هستند که بارها حاشیه ساز شده اند.

هفته گذشته حواشی در مورد باشگاه تراکتورسازی به وجود آمد که بنا بر مصلحت باشگاه در مقطع حساس کنونی، به هیچ عنوان توسط رسانه های استانی و کشوری انعکاس داده نشد. اتفاقاتی که در این مقطع رخ داد بی شک می توانند به شدت مورد نقد قرار بگیرند اما با توجه به شرایط حساس باشگاه تراکتورسازی هیچ رسانه ای به آنها ورود نکرد. در کنار این موضوع اما شاهد تحریک احساسات هواداران از سوی برخی ها بودیم که خواسته یا ناخواسته باعث شد تا بدبینی های بی موردی به وجود بیاید. باشگاه تراکتورسازی در آغاز راه خصوصی سازی با سیاست های قابل قبولی که ثمره آنها تا کنون جذب سه بازیکن خارجی با کیفیت بوده بیش از اینکه نیاز به حمایت از سوی هواداران در جنگ های رسانه ای و مجازی داشته باشد، نیاز به حمایت این قشر قدرتمند در فاز فنی و فوتبالی دارد. حواس هوادار را نه رسانه و نه باشگاه نبایستی پرت حواشی بی مورد کنند، این هواداران بعد از سال ها انتظار در پی آرامشی هستند که آن را نزدیک تر از هر زمان دیگری احساس می کنند. هواداران تراکتورسازی به قدری تیم شان را دوست دارند که حتی در مواردی که حق با باشگاه و بازیکنانشان هم اگر نباشد پشت شان را خالی نکرده و نخواهند کرد و چه خوب است که قدر این هوادار را دانسته و او را وارد بازی های بی مورد که فقط باعث پرت شدن حواسش از وظیفه اصلی خود که همانا حمایت در بعد فنی است نکنیم. این وظیفه در شرایط فعلی بیشتر به دوش باشگاه است و مسئولان باشگاه بایستی به خوبی حواشی بی مورد و خودساخته را معدوم کنند.

مشکل فوتبال تبریز سبز یا آبی نیست!

موضوع مهمی که این روزها در کنار اخبار مختلف تیم تراکتورسازی، در فوتبال تبریز خودنمایی می کند، موضوع تغییر نام باشگاه گسترش فولاد است. مسئولان باشگاه گسترش فولاد تبریز طی یک تصمیم ناگهانی اقدام به تغییر نام باشگاه خود به ماشین سازی شهریار کردند. آنها اقدامات قانونی خود در زمینه ثبت شرکت ها را نیز انجام دادند تا در آغاز لیگ، ماشین سازی شهریار را وارد مسابقات کنند. این اتفاق اما رخ نداد. نشست خبری اخیر مالک باشگاه گسترش فولاد/ ماشین سازی شهریار نشان داد که در این موضوع سوتفاهمات بسیاری وجود دارد که باعث شده کار از مسیر اصلی خود منحرف شود. مشکل فوتبال تبریز اما رنگ سبز پیراهن تیم دوم این شهر در لیگ برتر نیست. این تیم حتی اگر آبی هم بپوشد آبی از آب تکان نخواهد خورد همان گونه که در هفته اول سکوی ورزشگاه نام و لوگوی گسترش فولاد را نشان می داد اما در داخل زمین، بازیکنان لباس های ماشین سازی که منقش به لوگوی این باشگاه بود را به تن کرده بودند. بازی با وجود تمامی این پارادوکس ها انجام شد و به پایان رسید. فوتبال فراتر از هر موضوع دیگری باید مورد بررسی مسئولان قرار بگیرد. فوتبال را اگر فوتبالی ببینیم آن گاه بسیاری از غیر ممکن ها به خودی خود و بدون ایجاد فشار و حاشیه به ممکن تبدیل خواهند شد.

هر گونه سوتفاهم، لج بازی و یا جنگ قدرت جز آسیب به بدنه فوتبال آذربایجان حاصل دیگری نخواهد داشت. زنوزی سال گذشته ماشین سازی را در شرایطی که در حال منحل شدن بود نجات داد. این اتفاق با همکاری نزدیک هیات فوتبال استان آذربایجان شرقی انجام گرفت. اتفاقی که از آن صحبت می کنیم، در کمتر از ۲۴ ساعت و بدون هیچ حاشیه ای انجام گرفت. این نشان می دهد که اگر مسئولان بخواهند و دوست داشته باشند می توانند هر کاری را با تعامل و به دور از حاشیه انجام دهند. گسترش فولاد/ ماشین سازی شهریار به حد کافی در ماه های اخیر تحت تاثیر خرید باشگاه تراکتورسازی از سوی زنوزی تحت تاثیر قرار گرفته است. زمان های طلایی در دوران آماده سازی برای این تیم از دست رفت و دیگر برنخواهد گشت پس حداقل بیاییم هر چه زودتر تکلیف این باشگاه را روشن کنیم تا تیم دوم شهر تبریز با آرامش بیشتری به کار خود ادامه دهد. کافی است فوتبالی و به دور از هر چیز دیگری به موضوع بنگریم تا بفهیم هیچ فاجعه بزرگی روبرویمان قرار ندارد که بخواهیم به خاطرش این همه جنجال بی مورد ایجاد کنیم.

انتهای پیام/