به گوشمان می خورد که دست هایی پشت پرده بخاطر پنهان کردن قصورات قبلی در حق اهر و مردم آن، در تلاشند این معدن همچنان مُهر «تمام شد» بر پیشانی داشته باشد.

مهدی شنابی، کارشناس استخراج معدن در یادداشتی برای عصرتبریز نوشت: اولین اکتشافات در محدوده مس مزرعه اهر به سال ۱۳۳۵ برمی گردد. دو سال بعد (یعنی حوالی ۱۳۳۷) شرکت کل صنایع و معادن ایران(متولی وقت بخش صنعت و معدن کشور) اولین عملیات استخراجی را در روستای مزرعه واقع در شمال شهر اهر آغاز می کند. موسسه فرانسوی B.R.G.M روی این کانسار مابین سال های ۴۵ تا ۴۸، عملیات اکتشافی متعدد و گسترده ای را انجام و به احتمالاتی بیش از ۳۰ حلقه گمانه اکتشافی در همان بازه زمانی در محدوده مذکور حفر شده است. عملیات های استخراجی پیوسته و متناوب تا دهه ۸۰ ادامه داشته است و آنچه بر این قلم به لحاظ کارشناسی، فنی و با تکیه بر داشتن برخی مستندات مطالعاتی پر واضح است این است که در گمانه های اکتشافی دهه هشتاد تا اواسط دهه ۹۰ ( که پراکندگی قابل توجهی در نقشه ماهواره ای حفاری های مذکور دیده می شود)؛ هیچ گاه میزان ذخیره زمین شناسی در برآوردها به بن بست برخورد نکرده است.

جناب آقای شریفی؛ مدیرعامل محترم شرکت مس آذربایجان! با جرئت و قاطعیت از مستعد بودن مناطقی از محدوده معدن مس مزرعه برای استخراج مطمئنیم و درباره مختصات طرح که مطمئنا برای بخش امور معدن آن شرکت هم محرز است، اعم از پیشنهاد روش روباز برای ادامه عملیات استخراج مزرعه هم اطلاعات کافی و فنی داریم.

علاوه از تمام فواید فنی و کارآفرینی، اگر عملیات استخراجی روباز مزرعه شروع شود؛ درباره هزینه حمل مواد خوراکی کارخانه مس در مقایسه حمل از سونگون با استفاده مواد استخراج مواد از مس مزرعه در کارخانه آن، بیش از دو و نیم برابر در هزینه های شرکت مس صرفه جویی می شود که این هزینه ها هم اکنون از حیث حمل از سونگون به مزرعه، بر شرکت تماما تحمیل می شود. بازگشایی استخراج مزرعه همان یک تیر و چند نشان است که هیچ طرف را متضرر نمی کند. از طرفی اهر بر فعالیت قدیمی ترین معدن ایران در خود فخر می کند، حداقل بیش از ۵۰ نفر جوان دوباره می توانند جدب شوند و از سوی دیگر شرکت ملی مس ایران به سود و منفعت خود با ادانه استخراج در این معدن دست می یابد.

با این وجود باید پاسخ داده شود:

چرا مرداد ماه سال پیش؛ با علم به تمام مطالعات و آگاهی های فنی، مدیرعامل قبلی مس مزرعه بر پای تفاهم نامه واگذاری این معدن به میراث فرهنگی نشسته تا طبق صورتجلسه نشستی که در آن نماینده اهر و هریس هم حضور داشته، طرح موزه شدن و قفل شدن دائمی آن کلید بخورد؟

جناب آقای مهندس شریفی! به جهت ارتباط شغلی و تحصیلی، شما را فردی کاربلد و البته دلسوز و پاک دست می دانم؛ مس آذربایجان درباره اظهار نظر مدیر قبلی مزرعه که سال قبل در نشست با نماینده به قاطع از اتمام ذخیره معدنی و زمین شناسی مس مزرعه گفته و تاکید به این امر داشته اند، توضیح دهد.

این قلم به جرئت تخمین عیار ۱۵ درصد، ۲۱۸هزارتن ماده معدنی با عیار ۸۵ درصد با قابلیت استخراج روباز را در این معدن به مردم و اهالی فن اعلام می کند و درباره مقرون بصرفگی اقتصادی در ادامه استخراج مزرعه با مقایسه‎ی سایر معادن فعال فعلی، اعتماد کامل دارد.

مطالعات داخلی شرکت مس آذربایجان این ادعا را رد می کند؟

به گوشمان می خورد که دست هایی پشت پرده بخاطر پنهان کردن قصورات قبلی در حق اهر و مردم آن، در تلاشند این معدن همچنان مُهر «تمام شد» بر پیشانی داشته باشد. چنان هم برای ما مبهم نیست که چرا نمی خواهند مزرعه دوباره فعال شود! اما فعلا سکوت کرده ایم؛ چون در کاردانی و درستی کار شما شک نداریم.

چرا این معدن را با این همه ظرفیت مظلوم کرده اند و دنبال معادن بسیار ضعیف افتاده اند؟

مزرعه سند مس ایران است. مردم و افکار عمومی را روشن کنید. روشن کنید که چه کسانی مدام به تهران و شرکت ملی مس قدم می کوبند تا کاری برای شروع دوباره عملیات استخراج در این معدن انجام نگیرد. این مقال به لحاظ قرار گیری در قالب یک یادداشت رسانه ای عامیانه نمی تواند وارد جزئیات بیشتری با ذره بین فنی شود که اگر لازم شود در فضاهای تخصصی و البته در رسانه های تخصصی ورود خواهیم کرد.

جناب آقای مهندس شریفی! پیشنهاد می کنم با تدارک یک نشست، اذهان و افکار خبرنگاران اهر را درباره مس مزرعه روشن کنید.

انتهای پیام/