باز هم کری خوانی فوتبالی جان یک هوادار را این بار در اردبیل گرفت تا دو خانواده دیگر هم درگیر موضوعی شوند که می‌توانست اتفاق نیفتد.

به گزارش عصرتبریز، پس از پایان دیدار دو تیم پرسپولیس و کاشیما آنتلرز در فینال لیگ قهرمانان آسیا، کری خوانی فوتبالی به درگیری انجامید و در کشمکشی که ایجاد شد، یک هوادار فوتبال، جان خود به دلیل شلیک غیرعمد گلوله از اسلحه شکاری از دست داد.

پیش تر نیز این اتفاق چند سال پیش پس از پایان دربی تهران رخ داده بود و دو هوادار که با موتور در خیابان در حال حرکت بودند، در اثر کشیدن پرچم یکدیگر تعادشان به هم خورد و یکی از آنها از دنیا رفت؛ اتفاقی که شاید برای آنها هنگامی که اقدام به این کار کردند، در حد یک شوخی بود و اصلا فکر نمی کردند به مرگ منجر شود.

حالا و در امتداد اتفاقات تلخ گذشته که هنوز از یادها فراموش نشده، خبر می رسد شب گذشته در اردبیل، کری خوانی فوتبالی جان یک هوادار دیگر فوتبال را گرفته؛ این اتفاق شب گذشته حول و حوش ساعت ۱۱ شب در یکی از خیابان های اردبیل رخ داده و طرفین درگیری که هوادار پرسپولیس و استقلال بوده اند،  جر و بحثشان بالا می گیرد و در نهایت یکی از آنها جان خود را به شکلی فجیع از دست می دهد. برطبق اخبار منتشر شده فرد خاطی هنوز متواری است و پلیس موفق به دستگیری‌‎اش نشده است.

مسئله تاسف بار اینکه حالا علاوه بر از دست رفتن یک نفر دیگر که خود را هوادار استقلال یا پرسپولیس می دانسته، فرد دیگر که حالا با عنوان قاتل خطاب خواهد شد، با سرانجامی نامعلوم روبرو شده و بدتر  از دو فردی که در درگیری حضور مستقیم داشته اند و حالا یکی از آنها جان خود را از دست داده ، خانواده های این دو فرد هستند که سرنوشت خود را به یکباره تیره و تار می بینند و تا آخر عمر هیچ وقت این اتفاق و تاثیری که بر زندگی آنها خواهد گذاشت را فراموش نخواهند کرد.  آیا واقعا استقلال و پرسپولیس از فرزند، همسر و خانواده این دو فرد اهمیت بیشتری دارند یا موضوعات دیگری وجود دارند که داستان یک کل کل فوتبالی را به تاریک ترین نقطه یعنی مرگ یک نفر می کشاند.

این دو نفر هم مانند جواد محمدی مرحوم که چند روز پیش بر اثر درگیری در ایلام از دنیا رفت، صاحب همسر و بچه هستند و حالا چهار خانواده به طور مستقیم درگیر اتفاقی شوم شده اند.

بی شک نکته ای که در مورد این افراد می توان گفت این است که آنها را نمی توان به هیچ عنوان بخشی از جامعه فوتبال و هوادار یک تیم دانست و احتمالا اگر بهانه فوتبال هم نبود، این افراد که اینقدر زود از کوره در می روند و نمی توانند خود را کنترل کنند، بهانه دیگری برای درگیری و گرفتن انتقام از یکدیگر جستجو می کردند؛ با این حال باز هم باید این جمله کلیشه ای را تکرار کنیم که فوتبال هیچ وقت وسیله ای برای نفرات پراکنی و کشته شدن افراد نبوده و نگاهی به تاریخ فوتبال نشان می دهد، این ورزش بسیار بیشتر و موثرتر از سایر پدیده های اجتماعی توانسته در نزدیک کردن افراد جامعه به یکدیگر کارایی داشته باشد.

انتهای پیام/س