تونی با دستیار خارجی؛ با انصاف بکوبید
تونی با دستیار خارجی؛ با انصاف بکوبید

گزینه های سرمربی گری تراکتور یکی پس از دیگری رونمایی می شود و آنچه مایه تعجب هواداران گشته است، تخریب محبوبترین سرمربی یک دهه اخیر تیم توسط برخی رسانه چی ها است.

عصرتبریز – جهانبخش احمدیان: طبق عادت هر ساله، این روزها باز هم هواداران تراکتور منتظر سورپرایز مسئولین باشگاه هستند. البته مشخص نیست چه کسی مدیران باشگاه را ملزم به سورپرایز هواداران کرده است، ولی این کار یعنی مخفی کردن گزینه های سرمربیگری تراکتور با بهانه های بنی اسرائیلی چون رقبا از دستمان می قاپند یا بازارگرمی می کنند قیمت را بالا ببرند، حرفه ای نیست.

همه جای دنیا و در حرفه ای ترین لیگ های اروپایی و حتی در همین تهران و تیم های وزارت خودمان، چنین اصل نانوشته ای وجود ندارد. بازیکن، سرمربی، کادر مدیریتی، یا می مانند و به صورت حرفه ای فعالیت می کنند، و یا با اعلام قبلی جدا می شوند. اصول حرفه ای فوتبال یعنی این، نه اینکه با مخفی کاری و نامحرم دانستن هوادار، یک شبه، یک سرمربی ناآشنا با فوتبال ایران را قالب تیم کنند و بعد چند ماه، بگویند برو به سلامت و دست هوادار و تیم را هم بگذارند لای گردو!

البته قبل اینکه خودشان حرفی بزنند، رسانه های تهران فیتیله طرف را خاموش کرده و بعد کلی تکذیب و تردید، باشگاه ما تازه اعلام می کند که بله فلان سرمربی برکنار شده است، فلان بازیکن دلش با تیم نبود. در هر حال گله ای دوستانه با اهالی باشگاه بود.

گزینه های سرمربیگری تراکتور یکی پس از دیگری رونمایی شده و از دور خارج می شوند، آن هم نه از طریق مبادی رسمی آن یعنی رسانه های باشگاه، بلکه از طریق نماینده های مجلس، روزنامه های سراسری، شایعات درگوشی و… که معلوم نیست این وسط چه کاره هستند و اخبار دست اول تیم را از کجا به دست می آورند.

یکی از این گزینه ها، سیبیلوی محبوب پرتغالی، تونی اولیویرا است که ظاهرا مذاکرات مسئولین باشگاه با او به بن بست خورده است. آن طور که از شواهد و قرائن بر می آید، عمده اختلاف تونی با تراکتوری ها نه بحث مالی، بلکه مسائلی همچون دستیاران خارجی است.

تونی اولیویرا موفق ترین مربی خارجی تراکتور و همتراز با مرحوم واسیلی گوجای رومانیانی است که تیکی تاکای پرتغالی او، هر فوتبالدوستی را به ورزشگاه می کشاند یا پای گیرنده های تلویزیونی میخکوب می کند.

دو نائب قهرمانی و یک قهرمانی جام حذفی، عملکرد فوق العاده تونی در تراکتور بود که اگر آن جمعه سیاه اتفاق نمی افتاد و دستان ناپاک فوتبال ایران از داوری تا فدراسیون و وزارت، دست در نتایج نمی بردند، شاید تراکتور چند سال پیش به اولین قهرمانی خود با تونی دست یافته بود.

تمام این عملکرد و موفقیت تونی اولیویرا در سایه همکاری جمعی او با دستیاران پرتغالی خود بود. آنتونیو اولیویرا، رودولفو، تکستیرا و روی تاوارز مربیانی بودند که همراه تونی در تراکتور خوش درخشیدند، تا جایی که پس از خروج وی از ایران، امیر قلعه نوئی دست از سر تکستیرا بر نداشت و او راهمراه خود به سپاهان برد.

اینکه باشگاه بخواهد ابزار موفقیت یک سرمربی را نادیده بگیرد و با تحمیل دستیاران داخلی بی ثمر، به تکرار نتایج فصل قبل بپردازد، معقول نیست. دستیاران فعلی تیم اگر کاره ای بودند و توان مشاوره داشتند، می توانستند ناجی جان توشاک ولزی و جرج لیکنز بلژیکی باشند. در دیگر سو دستیاران فعلی تیم، با بازیکنان جذب شده در فصل گذشته، سنخیت نداشتند. خود این بازیکنان یک سر و گردن بالاتر از دستیاران بودند. استوکس، کنستانت، سوگیتا و حتی ملی پوشان تیم، شم فوتبالی بالاتری نسبت به کمک مربیان تیم داشتند.

نکته مهم دیگر اینکه، همزمان با بحث مذاکره تراکتوری ها با تونی اولیویرا، برخی از رسانه ها و رسانه چی ها نیز بدون انصاف و به دور از اخلاق ورزشی دست به تخریب این سرمربی محبوب زده اند. ادبیاتی سخیف در حق این مربی به کار برده اند و همراه با یکی دو کارشناس دائم المخالف تونی اولیویرا که در این ۲۰ سال، هیچ موفقیتی برای تراکتور و فوتبال استان کسب نکرده اند، ناجوانمردانه به محبوب ترین سرمربی سرخ پوشان در یک دهه اخیر تاخته اند. البته وجه مشترک اکثر این نوشته ها این است که هیچ نامی پای آنها وجود ندارد. یعنی بی نام و مجهول الهویه!

تبریز و آذربایجان، مهد ادب و فرهنگ و اخلاق بوده و است، انصاف نیست به خاطر اغراض شخصی، این چنین ناجوانمردانه محبوب ترین سرمربی یک دهه اخیر تراکتور مورد بی مهری قرار بگیرد. اگر از نظر فنی و اخلاقی موردی پیدا کردید، بسم الله، همراهتان خواهیم بود، و گرنه عین آن یارو در انتخابات سال ۸۸ بهانه های بنی اسرائیلی نیاورید!