عزت‌الله ضرغامی در توئیتی در واکنش به حوادث اخیر نوشت: ارجاع ناآرامی‌ها به کسبه معترض و عوامل بیگانه ناقص است و جوانان معترضی هستند که از فقر، فساد، تبعیض و بیکاری به ستوه آمده‌اند.

کیهان در انتقاد از اظهارات سخنگوی دولت نوشت: «وقتی همه اسناد و شواهد از وابستگی جماعت اندک آشوبگران به رژیم صهیونیستی حکایت می‌کند و مشکلات اقتصادی حتی در شعارهای آن‌ها نیز دیده نمی‌شود، سرکار خانم سخنگو از کدام «اعتراضات»! سخن می‌گویند؟»

فعال سیاسی اصولگرا می‌گوید انتقادات اقتصادی جبهه پایداری از دولت جنبه سیاسی دارد و تاکید می‌کند که این جبهه نه‌تنها به دولت کمکی نکرده است، بلکه از امتیاز یکطرفه وفاق که پزشکیان به جریان‌های مختلف داده نیز استفاده کرده است.

روزنامه شرق نوشت: جناب رئیس‌جمهور عهد کرده بود در مسیر انجام کارها، دشواری امور را به گردن آنانی که پیش از او در این مقام بوده‌اند نیندازد و بدون گِله‌گزاری کارش را انجام دهد و برای همین هم تا هفته گذشته، با همه سختی‌ها بر عهد خود پایدار ماند.

قدیری‌ابیانه با دفاع از ساخت واحدهای مسکونی کوچک، تأکید کرد که خانه‌های ۲۰ تا ۲۵ متری نه‌تنها با واقعیت‌های اقتصادی امروز قابل تطبیق است، بلکه می‌تواند گره ازدواج جوانان را باز کند.

مدیرعامل یک شرکت معدنی مشهور، مدیر یکی از شرکت‌های زیرمجموعه را که فیش حقوقی ناخالص ۶۰۲ میلیونی نامبرده در فضای مجازی خبرساز شده بود، برکنار کرد.

مناسبت‌های طبیعی و ملی نه ابزار تزئینی‌اند و نه صرفاً سنت‌هایی بی‌اثر. آن‌ها ظرفیت‌هایی‌اند که می‌توانند اعتماد را تقویت یا تضعیف کنند، بسته به آنکه سیاست با آن‌ها چگونه مواجه شود.

کسی که هرگز بار مسئولیت اجرایی را به دوش نکشیده، طبیعی است که نسخه‌هایی بدون توجه به پیامدهای نهادی، مالی و اجتماعی ارائه دهد.

آن‌هایی که در انتخابات ریاست‌جمهوری 403، از مسعود پزشکیان حمایت نکردند و منتقد مواضعش بودند، پس از پیروزی او در انتخابات به لحاظ نوع تعامل با دولتی که او تشکیل داد، در دو دسته جای گرفتند.

یادگار امام با تأکید بر اینکه باور کنیم که حکومت‌ از آن‌ مردم‌ است، گفت: باید همه احساس کنند مملکت مال خودشان‌ است. آن وقت اصلا لازم نیست شما محافظ برای یک جایی بگذارید؛ خود مردم آن محل محافظش هستند.

روزنامه اعتماد نوشت: به نظر می‌رسد دلخوری‌های دیگری وجود دارد؛ دلخوری از ورود مقتدر قوه قضاییه به پرونده‌هایی همچون چای دبش که شفاف شدنش چندان به مذاق این جریان خوش نیامد.

مردم در جریان انتخابات نشان دادند که آگاه و مشرف به مسائل و مشکلات و چرایی رخداد آن هستند و طرح فله‌ای شعارهای عوام‌فریبانه و سطحی آنان را به بیراهه نخواهد برد و برای طرح‌کنندگان نیز شأن و اعتباری ایجاد نخواهد کرد.

برخی جریانات و چهره‌های سیاسی که رفتار و کنش‌هایشان در ماه‌های اخیر با توصیه‌های آشکار رهبری همخوانی نداشته، تلاش می‌کنند تصمیمات اخیر خود را مبتنی بر برداشت شخصی از مواضع رهبری توجیه ‌کنند.

همه‌چیز از واژه‌ای آغاز شد که قرار بود رنسانسی باشد در سپهر سیاسی ایران؛ «وفاق».

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: در ایران امروز که با حکمرانی دینی و عنوان نظام جمهوری اسلامی مدیریت می‌شود، نمازجمعه و مجالس و محافل مذهبی که واعظان و مداحان در آنها نقش دارند، باید بیشترین مواظبت‌ها را در زمینه رعایت اعتدال اخلاقی داشته باشند.