به گزارش عصرتبریز، سیدنوراله میراشرفی، مدیرعامل این شرکت در گفتوگویی تفصیلی با رسانهها، از جزئیات این عملیات و دستاورد مهم و چشمانداز توسعه در سال پیشرو گفت.
– لطفاً در ابتدا درباره رزمایش اخیر برای پایداری تأمین خوراک طرح توسعه پلیاتیلن سنگین برای مخاطبان توضیح بفرمایید
در تعطیلات نوروز ۱۴۰۴ و در هماهنگی کامل با شرکت ملی صنایع پتروشیمی و هلدینگ باختر، رزمایشی با هدف افزایش ظرفیت انتقال خوراک از خط لوله اتیلن غرب به پتروشیمی تبریز برگزار کردیم. در این عملیات، ظرفیت انتقال از ۸ به ۴۰ تن در ساعت افزایش یافت؛ یعنی رشد ۵ برابری که با موفقیت کامل به پایان رسید. در جریان این رزمایش، تمام زیرساختهای حیاتی انتهایی خط لوله شامل ایستگاههای میاندوآب و تبریز، کمپرسورها، شیرهای اضطراری و خطوط انتقال، تحت تستهای عملیاتی قرار گرفتند.
– این اقدام، چه تأثیری بر پروژه پلیاتیلن سنگین پتروشیمی تبریز دارد؟
این رزمایش، نقطه عطفی در مسیر توسعه طرح پلیاتیلن سنگین پتروشیمی تبریز بود. پروژهای که هماکنون به مرز ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی رسیده و بهدرستی به آن لقب «ایرانیترین پروژه پلیاتیلن کشور» دادهاند. با تضمین پایدار خوراک از خط لوله اتیلن غرب، بستر بهرهبرداری این طرح فراهم شده و میتوانیم سالانه بین ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار تن اتیلن دریافت کنیم. این یعنی افزایش دو برابری ظرفیت تولید محصولات پلیمری در مجتمع ما.
– نقش مدیریت میدانی و حضور در ایام نوروز در تحقق این موفقیت چه بود؟
ما توسعه را تعطیلبردار نمیدانیم. شخصاً ایام نوروز را در تبریز و در کنار همکارانم گذراندم. این حضور صرفاً یک انتخاب شخصی نبود؛ بلکه نیاز توسعهای شرکت و اهمیت زمانبندی پروژه ایجاب میکرد که با حضور مستقیم، فرایندها را رصد و چالشها را برطرف کنیم. همت و تلاش شبانهروزی کارکنان و متخصصان ما در شرایط خاص تعطیلات، شایسته قدردانی است.
– در خصوص فناوری و ویژگیهای فنی پروژه پلیاتیلن توضیح بفرمایید
طرح پلیاتیلن سنگین تبریز شامل احداث یک واحد با ظرفیت ۳۱۰ هزار تن در سال است که با فناوری دوغابی و دانش فنی کاملاً بومی طراحی شده؛ این مهم برای نخستینبار در صنعت پتروشیمی کشور اتفاق میافتد. تمام مراحل طراحی و اجرای این پروژه با تکیه بر توان داخلی صورت گرفته که آن را به یکی از افتخارآمیزترین پروژههای جاری در صنعت تبدیل کرده است.
– در بخش نصب تجهیزات این پروژه چه پیشرفتهایی حاصل شده است؟
در واپسین روزهای اسفند ۱۴۰۳ و در ادامه تلاشها برای شتابدهی به پروژه، راکتورهای فوق سنگین ۱۳۰ تنی و تجهیزات حساسی مانند برج تقطیر با موفقیت در محل نصب شدند. این دستاورد حاصل ماهها تلاش متخصصان ایرانی است که بدون اتکا به منابع خارجی، این گام بزرگ را محقق کردند.
– در پایان اگر نکتهای باقیمانده است، بفرمایید
پتروشیمی تبریز در مسیر تحول، با اتکا به سرمایه انسانی، مدیریت منسجم، و برنامهریزی علمی حرکت میکند. افزایش ظرفیت خوراک، تنها یک بخش از چشمانداز توسعه ماست؛ ما بهدنبال تثبیت جایگاه پتروشیمی تبریز بهعنوان قطب پلیمری شمالغرب کشور هستیم، و آینده را بسیار روشن میبینیم.