همواره در فوتبال ایران هر سکوتی به دنبال خود فریادهای عمیقی به دنبال داشته است.

به گزارش عصر تبریز، پس از کسب تساوی ارزشمند مقابل پدیده و درهم کوبیدن استقلال خوزستان، مدیریت باشگاه تراکتورسازی در انتخاب سرمربی جدید دچار تردید شد. محمد تقوی به عنوان سرمربی موقت توانسته بود در دو بازی پی در پی آنچه را که تراکتوری ها به آن نیاز دارند را کسب کند. تقوی اما برای رسیدن به این موفقیت ها چه کرده بود؟ از نظر فنی نقدهای بسیاری در مورد تراکتورِ تحت هدایت تقوی وجود دارد. نقدهایی که بخش عمده ای از آن اتکای بی رویه به سه ستاره ملی پوش را شامل می شود. عدم ترمیم لایه های دفاعی پر اشتباه یکی دیگر از مواردی است که در تیم تقوی به صورت کاملا واضح وجود دارد. موضوعات یاد شده به ویژه مورد دوم با اینکه تیم تقوی در دو بازی پشت سر هم موفق به کلین شد، موضوعاتی هستند که نشان می دهند تراکتور هنوز اشکالات فنی هفته های ابتدایی را با خود به همراه دارد. بحث ما اما فنی نیست و می خواهیم در مورد اتفاقات بعد از بازی با صنعت نفت صحبت کنیم.

شکست مقابل صنعت نفت در هفته نهم باعث شد تا بار دیگر بحث در مورد سرمربی جدید تراکتورسازی در رسانه ها و محافل ورزشی فوتبال تبریز شکلی جدیدی تر به خود بگیرد. با نگاهی گذرا به محافل هواداری تیم تراکتورسازی در طول ۲۴ ساعت اخیر بعد از شکست مقابل نفت به خوبی می توانیم متوجه شویم که تی تی ها آرام آرام در حال نگران شدن هستند. آنها به این نتیجه رسیده اند که تیم شان هنوز آن تیمی نیست که وعده اش داده شده بود. شاید مهره های خوبی در تراکتور حضور دارند اما این تیم هنوز یک تیم در قامت مدعیان نیست. طلب یک مربی بزرگ، بزرگترین خواسته ای است که هواداران تراکتورسازی در شرایط فعلی آن را دنبال می کنند. باشگاه اما هنوز واکنشی به این موضوع نشان نداده است.

جالب اینجاست که برخلاف پیش بینی ها تراکتوری ها در تعطیلاتی که پشت سر گذاشتیم نیز کار خاصی در مورد انتخاب سرمربی انجام نداند. آنها البته دلخوش به دو نتیجه قبلی بودند و شنیده می شد که قصد دارند تا نیم فصل به تقوی فرصت دهند. بازی با صنعت نفت اما یک تلنگر جدی بود که نشان داد، تراکتورسازی نیازی دارد که باید هر چه زودتر رفع شود. مدت های زیادی است که باشگاه و مسئولان آن هیچ صحبتی در مورد فرایند انتخاب سرمربی انجام نداده اند. با اینکه دغدغه تمامی هواداران انتخاب سرمربی است اما باشگاه هنوز سکوت پیشه کرده است. همواره در فوتبال ایران هر سکوتی به دنبال خود فریادهای عمیقی به دنبال داشته است. حال باید دید نهایت این سکوت سرد در فوتبال تبریز و اردوی سرخ پوشان فوتبال آذربایجان به کجا خواهد انجامید؟