اسب‌ها رام امیرعلی کوچک
اسب‌ها رام امیرعلی کوچک
شاید از دیدگاه ما، کودکان دنیای جدایی از سوارکاری داشته باشند اما زمانی که عشق و علاقه حرف و اول و آخر را بزند، حتی یک کودک نیز خود را به هم‌پای یک اسب می‌رساند.

به گزارش عصرتبریز، امیرعلی کودکی است که تقریباً از سن ۷ سالگی با اسب پونی آشنا شده و علاقه وافر به این ورزش، او را به زبده‌ترین فرد در صنعت اسب سواری تبدیل کرده است.

امروز افتخار این را داشتیم تا در خدمت والدین محترم امیرعلی باشیم، والدینی که حمایت و تشویق آنان، ترقی و رسیدن به قله‌های پیشرفت را برای امیرعلی رقم زده است.

لطفاً ما را با فرزندان خود که سوارکاران زبردستی در اسب سواری هستند آشنا کنید.

امیرعلی زمردی متولد ۱۳ اردیبهشت سال ۹۰ در تهران است و در سال تحصیلی گذشته کلاس چهارم ابتدایی را به پایان رسانیده است.

مشکلات برگرفته در صنعت اسب سواری را بیان کنید؟

از مشکلاتی که در این ورزش وجود دارد این است که اکثر سوارکاران حرفه‌ای یا مربی‌ها باید چندین شغل مختلف را رسیدگی کنند که هر کدام کار واحدی محسوب می‌شوند مثلاً همان شخصی که مسئول آموزش اسب‌ها را بر عهده دارد آموزش سوارکاری را نیز عهده‌دار شده است و در اکثر مواقع کار نعلبندی اسب را هم انجام می‌دهد (البته نه به صورت کلی) و حتی بعضی مواقع به جای دامپزشک هم باید اظهار نظر کند.

مشکل دوم در این حوزه، پرهزینه بودن و گران بودن این ورزش می‌باشد که دامنه حضور سوارکاران را محدود می‌کند. حتی پیش آمده است که گروهی خاص و نفراتی وجود دارند که از هوش و استعداد بیشتری برخوردار هستند اما به دلایل مالی نمی‌توانند وارد این ورزش شوند و در نهایت مشکل سوم را می‌توان نحوه نقل و انتقال اسب‌ها بیان کرد که بدون انتقال شناسنامه اسب به نام خریدار انجام می‌شود که این در حالی است که قیمت‌گذاری‌ها صرفاً توافقی بوده و هیچ‌گونه مرجع خاص و یا قیمت‌گذاری خاصی در این زمینه وجود ندارد.

چه خطراتی در صنعت سوارکاری، تهدید کننده است؟

خطراتی که در این ورزش وجود دارد کاملا مشخص است؛ همکاری انسان با یک موجود قوی‌تر که ارتباط آنها صرفاً از طریق احساس و آموزش‌های مشترکی است که هردو آموخته‌اند. البته پر واضح است که اسب علاوه بر اینکه از نظر وزنی چند برابر انسان می‌باشد از نظر قدرت عضلانی نیز خطرات مختلفی برای انسان ایجاد کند که از جمله آن شکستگی در قسمت‌های مختلف بدن و آسیب‌های جدی به گردن و ستون فقرات است که می تواند در حین تمرین برای انسان پیش بیاید.

نوع دیگر آسیب‌ها در نتیجه سواری غیر اصولی و غلط می باشد که می‌توان به بروز مشکل در مفاصل و زانو و قسمت های مختلف بدن اشاره کرد.

شما چه دغدغه‌هایی را برای فرزندان خود در این حرفه احساس می‌کنید؟

فکر می‌کنم یکی از دغدغه‌هایی که بیشتر سوارکاران در این رشته دارند بالا بردن سطح سوارکاری کل کشور باشد و این که بتوانند اصولی‌تر و ایمن‌تر سواری کرده و سطح سوارکاری ایران را به سطح سوارکاری در دنیا نزدیک‌تر بنمایند.

فرزندان شما از چند سالگی وارد این رشته ورزشی شده‌اند؟

امیرعلی تقریباً از سه تا چهار سالگی شروع به دوچرخه‌سواری و اسکیت کرد که در کنار آن از پنج سالگی جذب موسیقی شد و شروع به تمرین اول بلز و سپس گیتار کرد که البته هنوز هم در رشته گیتار مشغول تمرین و پیگیری می‌باشد.

قبل از هفت سالگی با اسب پونی آشنا شد و اوایل به صورت تفریحی سواری می‌کرد اما خیلی طول نکشید که علاقه‌ بسیاری برای سوارکاری و تمرین ورزید که بعد از یک سال شروع به تمرین با اسب پونی در رشته درساژ و با اسب بزرگ در شاخه پرش کرده بود در حال حاضر پرش را به صورت پیگیرتر و پررنگ تر در حال پیگیری و تمرین می‌باشد.

اگر بخواهید مزایا و معایب سوارکاری را بیان کنید چه می‌گویید؟

از مزیت‌های این ورزش به چند مورد می‌توان اشاره کرد؛ تنها ورزشی است که از همکاری انسان و یک موجود زنده دیگر انجام شده و همین مسئله می‌تواند این ورزش را لذت‌بخش و دوست‌داشتنی نماید به طوری که کمتر کسی را می‌توان یافت که به این ورزش علاقه نداشته باشد دومین موردی که می‌توان به آن اشاره کرد فعالیت و ورزش مغزی می‌باشد زیرا که شما در لحظه باید تصمیم‌گیری کنید که در مقابل حرکات اسب چه واکنشی نشان بدهید.

در مورد معایب این رشته باید بگوییم که مشکلاتی وجود دارد البته لازم به ذکر است که با زحمات آقای خلیلی بسیاری از این موارد برطرف شده و حرکت رو به جلویی را شاهد هستیم اما تا نقطه مطلوب هنوز فاصله است به طور مثال اگر سوارکاری که داخل کشور بسیار اصولی و زیبا و تکنیکی سواری می‌کند قصد شرکت در مسابقات برون مرزی را داشته باشد بایستی تماماً با هزینه شخصی این کار انجام شود و بدیهی است که هیچ کمکی از هیچ نهاد یا سازمانی به ایشان نخواهد شد که این خود باعث می‌شود که بعضی از سوارکاران از شرکت در این میدان‌ها حذف شوند.

بهترین خاطره در دوران اسب سواری را برایمان بازگو کنید؟

معمولاً بهترین خاطرات سوارکاری زمانی است که در مسابقه‌ای موفقیت کسب می‌کند و نتیجه به دست می‌آورد در آن زمان احساس می‌کنیم مسیر تمرینی و زحمات و تلاش‌ها در مسیر درست بوده که در آنجا به ثمر نشسته است و شیرین‌ترین لحظه امیرعلی در این مدت دریافت جایزه مسابقات درساژ سال ۹۸ در باشگاه دشت بهشت از دست آقای مهدی جمشید خانی و آقای مهندس هژبر بود.

دوم اینکه سوارکاری که قصد شرکت در مسابقات برون‌مرزی را دارد جهت انتقال اسب خود به محل مسابقات خارج از کشور دچار مشکلاتی می‌شود و اکثراً مجبور است از اسب‌هایی که میزبان در اختیارش می‌گذارد جهت شرکت در مسابقه استفاده نماید اما خوب می‌شود اگر به این ورزش هم مانند ورزش‌های دیگر مثل فوتبال مثل والیبال و هر ورزش دیگری نگاه شود و این را باور کنیم سوارکاران توانمندی در این کشور مشغول به تمرین هستند که می‌توانند هم سواری کشورمان را در اقصی نقاط جهان به نمایش بگذارند و هم می‌توانند با سایر کشورهای جهان آموزش‌های متقابل و جابجایی سوارکار داشته باشد.

از سطح مسابقات و مقام‌‌هایی که امیرعلی کسب کرده بفرمایید.

در مورد سطح مسابقات و مقام‌های کسب شده باید بگویم امیرعلی با توجه به سن کم و محدودیت‌های موجود سنی در جهت شرکت در مسابقات در حال حاضر می‌توان به عنوان دوم درساژ ۱D در سال ۹۸ اسب پونی و نیز مسابقات مبتدی در باشگاه آزمون تهران و هوشمند کرج با اسب بزرگ اشاره کرد اما او در باشگاه و تمرینات داخل باشگاهی از مانع ۱۴۰ سانت عبور می‌نماید در مورد سطح مسابقات باید بگویم به نظرم در حد مطلوب اجرا می‌شود هر چند که هنوز هم امکان بهسازی در سطح مسابقات میسر می‌باشد.

امیرعلی کی و چگونه وارد دنیای اسب سواری شد؟

امیرعلی تقریباً از سن شش و نیم سالگی شروع به تمرین کرد و در حال حاضر حدود دو سال و نیم از حضور ایشان در این ورزش می‌گذرد.

آینده را چگونه می‌بینید و اهداف شما برای فرزندان چیست؟

خانواده برای امیرعلی در زمینه‌های مختلف معمولاً پیشنهاداتی را در راستای پیشرفت و ترقی ارائه می‌نماید؛ در مورد امیرعلی بیشترین عامل موفقیت تا به امروز به نظرم پس از یاری خدا علاقه و تلاش زیاد، مربی خوب و راهنمایی‌های آقای علی امیری می‌باشد که این فرصت را مغتنم شمرده تا از زحمات ایشان کمال تشکر را داشته باشم و بدیهی است پیشرفت در هر زمینه‌ای نیازمند آموزش خوب از طرف استاد خوب و دلسوز می‌باشد.

صنعت اسب و سوارکاری در ایران را چگونه تخمین می‌زنید؟

در مورد صنعت اسب و سوارکاری همانطور که قبلاً هم اشاره شد رو به جلو و در حال رشد نشان است که البته این صنعت را جدای از ورزش می‌توان به عنوان تجارت هم نگریست و همانطور که قبلاً هم اشاره شد می‌توان از طریق این صنعت و ورزش با سایر کشورهای جهان از نظر اعزام مربی و‌ اصلاح‌نژاد اسب و یا هر امر دیگری کمک شایانی به صادرات نیروی انسانی و اسب‌های زیبا و توانمند این مرز و بوم به سایر نقاط جهان داشت.