افزایش سهم مالیاتی آذربایجان‌شرقی تهدیدی برای اقتصاد استان است
افزایش سهم مالیاتی آذربایجان‌شرقی تهدیدی برای اقتصاد استان است
یک استاد دانشگاه و تحلیلگر اقتصادی معتقد است: افزایش سهم مالیاتی استان آذربایجان‌شرقی در بودجه ۹۶ می‌تواند تهدیدی برای اقتصاد استان باشد.

استاد دانشگاه و تحلیلگر اقتصادی در گفت‌وگو با عصرتبریز با اعتراض به افزایش سهم مالیاتی استان آذربایجان‌شرقی در بودجه سال ۹۶، اظهار داشت: افزایش سهم مالیاتی استان آذربایجان‌شرقی در بودجه ۹۶ می‌تواند تهدیدی برای اقتصاد استان باشد، اقتصادی که بخش عمده آن خصوصی است که در سال‌های اخیر به علت رکود، شدیدا ناتوان شده است.

محمد کلامی افزود: این افزایش مالیات می‌تواند قدرت رقابت صنایع استان را در مقابل رقبا کاهش دهد، خصوصا زمانی که استان‌های رقیب ما در بازار مانند تهران و اصفهان این میزان افزایش را ندارند.

وی در ادامه تصریح کرد: قرار نیست وقتی هزینه‌های دولت افزایش می‌یابد آن را از کانال مالیات‌ها تامین نماید. متاسفانه سیستم بودجه‌ای سبب شده فشار زیادی از طریق اخذ مالیات بر اقتصاد وارد شود.

این کارشناس اقتصادی خاطرنشان کرد: در گذشته، دولت‌ها به هر ترتیبی و با هر عنوانی از مردم باج و خراج می‌گرفتند اما امروز اخذ مالیات به نظام سیاست‌گذاری اقتصادی مبدل شده است.

وی با بیان اینکه سیستم مالیاتی کشور در شرایط فعلی سیستمی قوی که مناسب با اقتصادی پرتحرک باشد، نیست، افزود: متاسفانه این اشکالات درحوزه مالیات به دلیل قوانین گذشته و عدم ساماندهی است که فشار زیادی را به بخش شفاف اقتصاد وارد می‌کند.

این کارشناس ارشد اقتصادی در ادامه تصریح کرد: متاسفانه سیستم بودجه‌ای دولت سبب شده فشار زیادی از طریق اخذ مالیات بر اقتصاد کشور وارد شود.

کلامی گفت: سیستم مالیاتی در ایران تنها برای فعالیت‌هایی است که شفافیت زیادی دارند اما متاسفانه با وجود اقتصاد ضعیف و بحران زده کشور بودجه‌های کلانی برای بخش‌های بی‌ربط هزینه می‌شود که ظرفیت صرفه‌جویی از طریق حذف یا کاهش آنها زیاد است.

وی با تاکید براینکه نیازمند اصلاح بودجه در خصوص هزینه‌های اضافی و ناکارآمد در دولت هستیم، گفت: ردیف‌های اضافی فراوانی در بودجه دولت تعریف شده و تشکیلات موازی زیادی هم وجود دارند که عملا کارایی چندانی ندارند اما برایشان بودجه زیادی تعریف شده است.

این استاد دانشگاه افزود: نباید منابع مورد نیاز مردم برای فعالیت اقتصادی را از طریق مالیات اخذ کرد و صرف هزینه تشکیلاتی کرد که چندان کارایی برای جامعه و اقتصاد ندارند.

وی گفت: در سوئد کل مالیات را برای خدمات رفاهی مردم به نحو مؤثر هزینه می‌کنند و مردم نیز از پرداخت مالیات رضایت دارند و این پول در جهت عمران و آموزش و پرورش خرج می‌شود، اما در سیستم ناکارآمد ایران این گونه نیست.