موضع صریح مسعود پزشکیان مبنیبر تلاش گروههای سیاسی برای سهمخواهی مهر تاییدی بر همه شائبههایی زد که تاکنون پیرامون شورای راهبری شنیده میشد.
به گزارش عصرتبریز، رئیسجمهور منتخب ایران در دیدار با اعضای ستادهای مردمی خود اظهاراتی را در مورد لزوم یک کابینه غیرجناحی مطرح کرد که نشان داد او همچنان سعی در حفظ شعار همدلی خود در رقابتهای انتخاباتی دارد. تحقق این شعار اما با نگرانی مواجه است که پزشکیان نیز به آن اشاره کرده است. او در این دیدار انتخاب مسئولان در چهارچوب شعار انتخاب برتر را معضل دانست و علت آن را تلویحا سهمخواهی گروههای سیاسی عنوان کرد.
پس از آنکه برخی چهرههای اصلاحطلب مدعی وجود سهمخواهی در کمیتههای شورای راهبری انتقال دولت چهاردهم شدند، بهزاد نبوی، رئیس اسبق جبهه اصلاحات و از چهرههای با سابقه اصلاحطلبان نیز این موضوع را تایید کرد و با عبارت «گوشت قربانی» وضعیت کابینه را توصیف کرد.
برای آنکه هویت یکی از گروههای اصلی را که چهرههای اصلاحطلب آنها را خواهان سهم توصیف کردهاند، بشناسیم بد نیست کمی دقیقتر توییتهای کنایهآمیز معترضان به سهمخواهی را بررسی کرده و آن را با نتایج غیررسمی که در رسانهها منتشر میشود، تطبیق دهیم.
حضور پررنگ چهرههای سیاسی موثر در دولتهای یازدهم و دوازدهم در فهرستهای پیشنهادی و صراحت پزشکیان در نفی سهمخواهی نشان میدهد یکی از مهمترین گروههای سهمخواه فعال در شورای راهبری که وزیر خارجه دولت روحانی، ریاست آن را برعهده دارد اعضای کابینه این دولتها هستند که یکبار آزمون خود را پس داده و در نظر مردم وجهه مقبولی ندارند.
تلاش برای جلوگیری از سهمخواهی تاجایی مورد تایید است که خود ابزاری برای بالا بردن سهم سیاسی نباشد. برخی گروههایی سیاسی برای اخذ کرسی وزارت گزینه سیاسی نزدیک به خود را پیشنهاد کرده و این رویکرد جناحی و غیرملی مورد انتقاد رئیسجمهور نیز قرار گرفته است. در چنین فضایی که یک رقابت حزبی برای تصدی پستهای مدیریتی به وجود آمده یکی از روشهای گروههای سیاسی میتواند متهم کردن رقیب به سهمخواهی و معرفی خود بهعنوان آلترناتیو آن باشد.
پزشکیان که در اظهاراتش بر تشکیل دولتی ملی و معتقد به سیاستهای کلی نظام تاکید کرده اکنون برای تحقق راهبرد خود با تهدید سهمخواهان و رادیکالها مواجه است. در مقابل این تهدید اما پشتوانههای خوبی نیز برای تکیه کردن وجود دارد که پزشکیان اگر عزم خود را به کار گیرد با استفاده از فرصتهایی که با تکیه به این پشتوانهها بهدست میآورد، میتواند از پس چالشهایی که کارآمدی دولتش را تهدید میکنند، برآید.