خنداندن مخاطب کودک با تمسخر قومیت ها؟!
خنداندن مخاطب کودک با تمسخر قومیت ها؟!

عصر تبریز: متاسفانه روز گذشته شاهد توهین یکی از برنامه های تلویزیونی کودک به هموطنان آذری زبان بودیم! برنامه ای که معلوم نبود هدف تهیه کننده یا نویسنده این برنامه در سالی که مزین به سال همدلی و همزبانی است چیست؟ اصرار برنامه ساز و نویسنده  برای عبور از خط قرمزهای قومیتی و نادیده گرفتن […]

عصر تبریز: متاسفانه روز گذشته شاهد توهین یکی از برنامه های تلویزیونی کودک به هموطنان آذری زبان بودیم! برنامه ای که معلوم نبود هدف تهیه کننده یا نویسنده این برنامه در سالی که مزین به سال همدلی و همزبانی است چیست؟ اصرار برنامه ساز و نویسنده  برای عبور از خط قرمزهای قومیتی و نادیده گرفتن تذکرات قانونی و درون تشکیلاتی ، و استفاده از هذیان گویی های قومیتی برای خنداندن مخاطب از ضعف های عمده این برنامه بود.

IMG_20151116_193917

ماجرا از این قرار است که در یکی از آیتم های فیتیله به نام “هتل فیتیله ای” پدر و پسر ترک زبانی قصد ترک زودهنگام هتل را دارند و علت آن را نیز به صورت دست و پا شکسته و هم ترکی و هم فارسی بوی بدی اعلام می کنند که از اتاق آنها استشمام می شود.مدیر پذیرش هتل هم بعد از بررسی متوجه می شود که فرزند این مسافر به اصطلاح ترک زبان،به جای استفاده از مسواک از فرچه توالت برای شستن دهان خود استفاده کرده است و این بوی بد نیز از دهان این کودک متصاعد می شود.

کودکان که مخاطبان اصلی این برنامه بودند با مشاهده این برنامه چه ذهنیتی به آذری زبانان خواهند داشت؟

یعنی واقعا  یک کودک آذری زبان  آنقدر نادان  می باشد که از  قدرت تشخیص یک  مسواک بی بهره باشد؟

آیا واقعا  فقر سوژه پردازی صدا و سیما برای برنامه های طنز در این حد می باشد که متوسل به کودکان آذری زبان برای کم جلوه نشان دادن شعور آذری زبانان می شوند؟

آیا واقعا کف گیر صداوسیما برای خنداندن مردم به ته دیگ خورده است که در همه فیلم ها و برنامه های کودک و نوجوان از زبان ، لهجه و کاراکترهای قومیتی استفاده می کند؟

آیا مسولان واقعا خواب اند یا خود را به خواب زده اند؟

ضرب و المثل ترکی معروفی داریم که می گوید: “یاتانی اویادماق اولار …اوزون یوخیا وورانی اویادماق اولماز”

بی تردید این معضل اکنون آتشی است زیر خاکستر، آتشی که شخصیت، فرهنگ، حرمت و عزت نفس افراد را از درون می‌سوزاند و زمانی رنجش‌ها عیان خواهند شد که نه در قالب جوک و طنز و کنایه، بلکه شاهد برخورد و پرخاش‌های مستقیم در جامعه باشیم. چند سال پیش روزنامه دولتی ایران با استفاده نابجا از یک لغت آذری، غیرت قومیتی آذری های غیور را بجوش آورد و بخش قابل توجهی از یک کشور را به آشوب و آتش کشید و هزینه سنگینی را متوجه ثبات سیاسی و اقتصاد ملی کشورمان نمود و پس از دریافت آن پاسخ دندان شکن، مدیران و کارکنان آن، مثل موش در سوراخ خود مخفی شد و اگر پادرمیانی رئیس جمهور نبود، هرگز جرات ادامه فعالیت این روزنامه تعطیل شده بوجود نمی آمد و برای همیشه محبوس اشتباه و غلط نابخشودنی خود می گردید!

از سوی دیگر رهبر معظم انقلاب با «اعلام حرمت تقلید لهجه ی قومیت ها در صورت تمسخر لهجه»، به ریشه یابی این نقشه ی استعمار می پردازند: «غالب این شهرهایی که لهجه های آنها تقلید می شود، شهرهایی هستند که دارای مردم غیرتمندی هستند که در حوادث مهم صد سال پیش در مقابل دشمنان و مهاجمین ایستاده اند. این تصادفی نیست. این تقلید هم سابقه ندارد. یعنی توی هیچ یک از این کتاب های ادبی و طنز و غیره ما ندیدیم که یک حرفی باشد که نشان دهنده ی تقلید لهجه باشد. این مالِ همین اواخر است؛ یعنی مثلاً از صد سال پیش به این طرف؛ یعنی از وقتی که کشور ما در مواجهه ی با این دشمنی ها قرار گرفته، یکی از مناطقی که ایستادگی سرسخت کرده، مناطق شمال است، منطقه ی گیلان، یکی از مناطق، منطقه ی خراسان است؛ یکی از مناطق، مناطق آذربایجان است. این ها آن جاهایی هستند که مردمش سرسختی و سلحشوری نشان دادند. اتفاقاً سعی شده است که همین ها از لحاظ لهجه در بین مردم سبک بشوند. یعنی تقلید می شود.( بیانات رهبر معظم انقلاب در جلسه ی درس خارج فقه درباره ی تقلید لهجه ی قومیت ها؛ ۳۱/۱/۱۳۸۹ )